Dit is Madelon

Ze werkt als begeleider kind en jeugd in de gehandicaptenzorg. 



Daar zijn kinderen met een ontwikkelingsachterstand en verstandelijke beperking. Ze werkt in een groep of een 1-1 (en backup). Sommige clienten zijn niet verbaal (praten niet, ook al zijn ze ouder dan 3 jaar).



Madelon zit regelmatig in het ziekenhuis voor een tetanusprik en vaak onder de gigantische blauwe plekken op haar arm. 



Gebeten door een client. Bij hoge spanning van sommige clienten uit zich dit hierin. Clienten bijten soms. En dat niet alleen, ook krabben, aan het haar en bril trekken, soms spugen ze of besmeuren zichzelf met eigen poep. 
En nu als klap op de vuurpijl werd het kastje, waar Madelon haar vingers nog tussen zaten, keihard dichtgesmeten.



Ze belt me vanuit het AMC. 

Nu voor gespalkte vingers.



Haar werk ontlokt anderen de uitspraak “OMG, zoek een andere baan.” Madelon niet. Ze is een kanjer, een doorzetter, krachtig en bevlogen in haar vak. Madelon is blij met de voortgang van de clienten; meekomen in het dagprogramma, luisteren en begrijpen van een instructie, meer nabijheid mogen bieden.  Wat zich dan uit in een glimlach, een handje bij het wandelen, een arm om haar heen. Samen kunnen dansen of een meewerkend stapje vooruit.



Laatst brak haar hart. Soms hebben clienten zo’n ‘error’ dat ze moest fixeren. Met het verschil dat ze het kinderliedje “in de maneschijn” erbij zong om een client rustiger te laten worden. In Madelon haar brein ontstond ook een error.  “WTF, wat gebeurt er, deze houding met een kinderliedje?”…



Op haar groep zitten nog meer van die kanjers zoals Madelon. De clienten worden omringd door een team van zorg, wel zeven, een gedragstherapeut, een fysio en het dagelijkse zorg team.



Laten we de zorg ook omringen met zorg en zorgen voor een beter salaris, begrip en aandacht.



En ik. Ik ben de trotse moeder van Madelon.